| Στελέχη της κτηματαγοράς, στην Ελλάδα, είναι ιδιαίτερα ανήσυχα για την πορεία και την τύχη της ελληνικής κτηματαγοράς. Πολλοί φοβούνται ότι η αγορά των ακινήτων θα ακολουθήσει καθοδική πορεία καθώς διαφαίνεται ότι με βάση τα νέα μέτρα και το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, υπάρχει σταθερή επιδίωξη για την απομάκρυνση του Έλληνα από το ‘Ακίνητο’. Το οικονομικό επιτελείο, της κυβέρνησης, σχεδιάζει να επαναφέρει το φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας, με παράλληλη κατάργηση του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων. Ακόμα σχεδιάζεται, το αφορολόγητο όριο για τον άγαμο να αυξηθεί από τα 100.000 ευρώ στα 150.000 ευρώ, και για τον έγγαμο χωρίς παιδιά ή έως και δύο παιδιά, από 200.000 - 300.000 ευρώ. Όσον αφορά το αφορολόγητο όριο για την πρώτη κατοικία, αυτό θα συνδέεται άμεσα, με το ύψος της αντικειμενικής αξίας της κατοικίας και την οικογενειακή κατάσταση του φορολογουμένου και όχι με την επιφάνεια του ακινήτου, όπως δηλαδή ισχύει σήμερα. Όπως σχολιάζουν παράγοντες της αγοράς ακινήτων, διαφαίνεται ότι οι αγορές και πωλήσεις ακινήτων θα παγώσουν, καθώς μέχρι σήμερα υπήρχε το αφορολόγητο όριο της πρώτης κατοικίας, που ήταν ένα καλό κίνητρο, για κάποιον που ήθελε να αγοράσει ένα ακίνητο. Στις σημερινές συνθήκες όμως της παγκόσμιας κρίσης, όπως είναι γνωστό, οι τράπεζες κρατούν κλειστές τις στρόφιγγες του χρήματος. Για αυτό πολλοί αναλυτές, αναφέρουν χαρακτηριστικά, «Μην εκπλαγείτε εάν αρχίσετε να βλέπετε στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο Αγγελίες Ακινήτων μόνο με παλαιά ακίνητα.» Σύμφωνα με πληροφορίες, στα νέα φορολογικά μέτρα, το ύψος του φόρου που θα κληθεί να καταβάλει κάποιος αγοραστής ακινήτου, θα είναι ανάλογο της τιμής του ακινήτου που αγοράζει και όχι βάση της αντικειμενικής αξίας. Αυτό πρακτικά σημαίνει, ότι όσοι σχεδιάζουν να αγοράσουν μεγάλα σπίτια, θα κληθούν να πληρώσουν και περισσότερο φόρο. Το πρόβλημα που απορρέει από αυτές τις ρυθμίσεις, είναι ότι θα υπάρξει υπερπροσφορά ακινήτων, καθώς κανείς δεν θα θέλει να αγοράσει ένα ακίνητο και να πληρώσει τόσο μεγάλο φόρο. Ένα άλλο βασικό πρόβλημα είναι η ρευστότητα που διαθέτουν οι αγοραστές. Ειδικότερα οι κατηγορία των μικρομεσαίων, όπως είναι λογικό, δεν έχει τη ρευστότητα που απαιτείτε για την αγορά μεγαλύτερων ακινήτων, και για αυτό άλλωστε και καταφεύγουν σε τραπεζικό δανεισμό. Το θέμα που έχει προκύψει όμως, είναι ότι οι τράπεζες, εν μέσω κρίσης, ζητούν από του αγοραστές να διαθέτουν το 30% των χρημάτων για την αγορά, ποσό όμως που δεν είναι διαθέσιμο από τους υποψήφιους αγοραστές. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, όσοι ενδιαφέρονται να αγοράσουν πρώτη κατοικία, να στρέφονται σε μικρότερα ακίνητα και όπως είναι φυσικό τα μεγάλα ακίνητα θα παραμείνουν απούλητα. |